Ik heb zelf psoriasis

Vervelend dat je last hebt van psoriasis. We kunnen ons voorstellen dat het lastig kan zijn om positief te blijven als de plekken steeds weer terugkomen. Toch willen we je op het hart drukken dat er een hoop mogelijk is wat betreft de behandelingen en dat de artsen voor je klaarstaan. We hebben hieronder een aantal behandelingsmogelijkheden voor je op een rijtje gezet. Wellicht zit er iets tussen dat je nog niet hebt geprobeerd.  

Welke van de behandelingen het beste bij jou past is afhankelijk van de ernst en vorm van de psoriasis. Iedere behandelingsmethode heeft zijn voor- en nadelen. We raden je aan deze te bespreken met de huidarts. Hij of zij kan je ook adviseren over welk type behandeling het beste bij jou past.

Lokale behandelingen
Er zijn een aantal middelen die je kunt smeren. Zalven zijn wat aan de vette kant en daardoor onaangenamer in het gebruik, maar zijn wel de meest effectieve lokale behandelingen. Crèmes werken over het algemeen minder goed, maar trekken sneller in waardoor er geen gekke vlekken achterblijven op kleding en stoffen.

  • Teer. Teer is het oudste toegepaste middel bij psoriasis. Het remt zowel de ontsteking in de huid als de versnelde celdeling. Bovendien werkt het jeukstillend.
  • Ditranol. Dit middel is een synthetische maar van oorsprong natuurlijke stof en werkt zeer effectief. Het heeft invloed op de celdeling, de uitrijping van hoorncellen en ontstekingsactiviteit in de huid. Ook zorgt het voor het loslaten van schilfers.
  • Dermatocorticosteroiden. Ook dit middel remt de ontstekingsactiviteit en de versnelde celdeling, wat leidt tot minder ontsteking en ook tot minder jeuk.
  • Vitamine D3-afgeleiden. Voornamelijk bij minder ernstige vormen van psoriasis werken deze afgeleiden goed. Ze remmen de versnelde celdeling en de aanmaak van ontstekingscellen en zorgen voor een volledige uitgroei van de nieuwe huidcellen. Vitamine D3-afgeliden zijn kleur- en reukloos en makkelijk toepasbaar.
  • Calcineurineremmers. Calcineurineremmers remmen de verhoogde activiteit van het immuunsysteem en heeft invloed op de ontstekingsacitiveit in de huid. Ze zijn effectief gebleken maar zijn niet geregistreerd in Nederland; dermatologen passen dergelijke remmers dan ook off-label toe.
  • Occlusie. Occlusie bij psoriasis houdt in dat psoriasisplekken, nadat ze ingesmeerd zijn, worden afgesloten met verband. Er is een speciaal verband dat een werkzame stof afgeeft aan de psoriasisplek. Het verband werkt zo dat water- en gasdampen wel naar buiten kunnen, maar andersom kunnen water en bacteriën niet naar binnen.

Lichttherapie
Naast het nemen van medicijnen of het smeren van zalven en crèmes, kun je ook kiezen voor UVB- of PUVA-therapie. Het is gebleken dat zonlicht een positief effect heeft op psoriasis en daarom is lichttherapie is een goede behandelmethode, met zo min mogelijk chemicaliën. Er bestaan verschillende soorten lichttherapieën:

  • UVB-lichtbehandelingen. Met deze therapie volg je gedurende een aantal weken een lichtkuur: poliklinisch in het ziekenhuis, in een dagbehandelingcentrum of gewoon thuis. UVB remt de ontsteking en de versnelde celdeling. Na een UVB-behandeling is de huid rustiger of zelfs weer helemaal gaaf. UVB-behandelingen kunnen ook laag gedoseerd zijn. Laag gedoseerde lichttherapie wordt langdurig toegepast en wordt vaak ingezet als onderhoudstherapie om het resultaat te behouden. Welke behandeling en of de behandeling effectief is, verschilt per persoon en vorm van psoriasis.
  • PUVA-lichtbehandelingen. PUVA houdt een behandeling met langgolvige ultraviolette straling in. UVA is langgolviger dan UVB en dringt daardoor dieper in de huid door. Deze behandeling wordt voornamelijk ingezet bij mensen die niet of nauwelijks reageren op UVB-licht. Ook de werkzaamheid van PUVA-lichtbehandelingen hangt af van de vorm van psoriasis.

Systemische behandelingen Als een lokale behandeling of lichtbehandeling niet (meer) werkt, kan een huidarts ervoor kiezen om medicijnen voor te schrijven. Systemische middelen remmen de ontsteking en versnelde celdeling af en bestaan in de vorm van tabletten, capsules, injectie of infuus. Het nadeel van systemische behandelingen kunnen effect hebben op het totale lichamelijk functioneren, dus ook op gezonde organen. Er bestaan veel verschillende soorten systemische middelen. De belangrijkste zijn Methotrexaat, Ciclosporine, Acitretine, Fumaraten en Apremilast. Een modernere variant zijn de biologics. Hierbij wordt gebruik gemaakt van nieuwe wetenschappelijke kennis om het ontstekingsproces, van bijvoorbeeld het cytokine TNF-alfa, af te remmen.

Alle bovengenoemde middelen hebben een andere werking en effect, welk middel bij jou past kun je zoals eerder genoemd het beste bespreken met de huidarts.